Na rzecz misji wybrano układ binarny Didymos między innymi dlatego, że jest to zmienna zaćmieniowa, co znaczy, że jeden element układu co pewien okres przechodzi przez tarczę drugiego albo powoduje on zaćmienie słoneczne na tarczy drugiego obiektu, co jest wykrywalne w postaci wyraźnych zmian w krzywych jasności układu, ponadto, inne kandydujące do misji planetoidy podwójne posiadały zbyt duże składniki wtórne, aby zmiana ich orbity w wyniku kolizji została wykryta, były słabo scharakteryzowane pod względem właściwości fizycznych lub orbitalnych bądź w ogóle nie były zmiennymi zaćmieniowymi.
Oryginalne szacunki przewidywały, że kolizja impaktora, który w trakcie zderzenia posiadał masę 560 kg i prędkość 6,58 km/s, zmieni okres orbitalny Dimorphosa o co najmniej 0,5% – 1% (około 10 minut). Ostatecznie misja spowodowała skrócenie okresu orbitalnego o 32 minuty. Sukces misji DART był wynikiem transferu pędu związanego z odrzutem odłamków asteroidy, który był znacznie większy niż ten spowodowany samym uderzeniem.