mały Czyreń wąskoszczecinkowy (Phellinus lundellii Niemelä) – gatunek grzybów z rzędu szczeciniakowców (Hymenochaetaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phellinus, Hymenochaetaceae, Hymenochaetales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson ten w 1972 r. opisał Tuomo Niemelä na zbutwiałej brzozie w Finlandii. Synonim: Ochroporus lundellii (Niemelä) Niemelä 1984. Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Owocnik Wieloletni, rozpostarty, rozpostarto-odgięty, lub bokiem przyrośnięty, twardy, w stanie dojrzałym zdrewniały, po wysuszeniu lekki. Do podłoża jest silnie przyrośnięty i trudny do oderwania. Osiąga wysokość do 2,5 cm, szerokość 2–4 cm i grubość do 2 cm u podstawy. Krusta o grubości do 1 mm. Powierzchnia naga, gładka, w starszych okazach często porośnięta mchem, czasem strefowana lub z 2–4 koncentrycznymi prążkami, satynowa, ciemnobrązowa, lub o barwie od szarobrązowej do niemal czarnej. Brzeg początkowo tępy, często falisty, filcowaty, nagi, sterylny, bledszy, żółtawobrązowy, u dojrzałych okazów wyraźnie kontrastujący z górną powierzchnią. Ma szerokość do 2 mm. Hymenofor najpierw lekko błyszczący, blado żółtobrązowy do złocistobrązowego, potem czerwonawo brązowy i pomarszczony. Hymenofor Rurkowaty.