Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej (USA i Kanada), Europie i Azji. W Europie najliczniej notowany na Półwyspie Skandynawskim, występuje także na Grenlandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. jedyne stanowisko podał Stanisław Domański w Puszczy Białowieskiej w 1973 r. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech. Jego rzadkie występowanie może wynikać z faktu, że często jest brany za bardzo podobnego i pospolitego czyrenia ogniowego Phellinus igniarius.
Grzyb nadrzewny, saprotrof. Występuje w lasach na martwym drewnie drzew liściastych, głównie brzóz, rzadziej na olszach, topoli osice, śliwie, czeremsze pospolitej.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Szczeciniakowate