Znane są przypadki, gdy kalkulatory sprzętowe tego samego producenta, ale różnych modeli wykonują ww. operacje różnie, np. kalkulatory Texas Instruments TI-92 i TI-30XII – pierwszy wylicza 4^2^3 jako 4^(2^3), a drugi jako (4^2)^3.
Rys historyczny Reguły kolejności działań kształtowały się stopniowo na przestrzeni wieków. Zasada, że mnożenie ma pierwszeństwo przed dodawaniem, została włączona do rozwoju notacji algebraicznej około 1600 roku, ponieważ własność rozdzielności mnożenia względem dodawania implikuje to jako naturalną hierarchię. Jeszcze w latach dwudziestych XX wieku historyk matematyki Florian Cajori wskazywał na brak zgody co do tego, czy mnożenie powinno mieć pierwszeństwo przed dzieleniem, czy też powinny być one traktowane na równi. Termin „kolejność działań” i mnemotechniki z obszary anglojęzycznego „PEMDAS/BEDMAS” zostały sformalizowane dopiero pod koniec XIX lub na początku XX wieku, wraz ze wzrostem zapotrzebowania na standaryzowane podręczniki. Niejednoznaczność w kwestiach takich jak to, czy niejawne mnożenie ma pierwszeństwo przed jawnym dzieleniem w wyrażeniach takich jak a/2b, które można interpretować jako a/(2b) lub (a/2)*b, sugeruje, że konwencje nie są jeszcze całkowicie ustabilizowane.
Zobacz też operator (programowanie)
Uwagi