Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym zarekomendowała polską nazwę szczecik żółtobrzegi.
Morfologia Owocniki Jednoroczne, ale trwałe; w następnym roku często zostają przerośnięte przez nowe owocniki. Na poziomych powierzchniach są rozpostarte, na pionowych rozpostarto odgięte z niewielkimi kapelusikami o szerokości do 1 cm. Początkowo są okrągłe, potem zlewając się z sąsiednimi tworzą płaty o długości do kilkunastu cm. Do podłoża przylegają ściśle, jednak łatwo je oderwać. Powierzchnia górna szorstka, początkowo pomarańczowobrązowa, potem szaropomarańczowa. Brzeg ostry, odstający, pofalowany i powcinany i wyraźnie jaśniejszy – biały, białoochrowy lub złotawobrązowy. Hymenofor matowy, szorstki, nierówny, pokryty włoskami, gruzełkami lub brodawkami, koncentrycznie pofałdowany i bruzdowany, w starszych okazach promieniście popękany, rdzawobrązowy, tabaczkowy lub kawowobrązowy. Miąższ jednorodny, początkowo galaretowaty i miękki, potem elastyczny, żółtopomarańczowy, bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe W hymenium występują brązowe, proste, grubościenne i szydłowate szczecinki o inkrustowanych szczytach.