Doprowadził do zakazu występów iluzjonistycznych Paula Rosiniego pod nazwiskiem Rosini w obrębie Nowego Jorku.
W 1932 zaangażował się w występy w nocnych klubach i hotelach – wg Rosiniego nie były to odpowiednie miejsca na wielkie i złożone iluzje, w związku z czym ograniczył repertuar, koncentrując się na trikach zręcznościowych – największą popularnością cieszyły się triki karciane. Występował wówczas głównie w Park Central Hotel w Nowym Jorku, a po 11 miesiącach występów zamieszkał w Saranac Lake, wycofując się tymczasowo z występów. Wybuch II wojny światowej przyczynił się do jego powrotu na scenę. Od kwietnia 1943 roku do marca 1944 roku Carl i Peggy Rosini występowali dla amerykańskich żołnierzy zarówno na Biskim Wschodzie, jak i w Afryce Północnej. W tym okresie mieli możliwość wystąpić przed uczestnikami konferencji teherańskiej, w tym m.in. Franklinem Delano Roosveltem, Winstonem Churchillem i Józefem Stalinem. W 1946 Rosini oficjalnie przeszedł na emeryturę i sprzedał swoje magiczne utensylia.
W 1949 Rosini był współzałożycielem Long Island Mystics Assembly – nowojorskiej organizacji zrzeszającej iluzjonistów. Ponadto należał do oraz .