Ponadto umożliwił on skrócenie komory zamkowej z 203 do 144 mm, co pozwoliło na skonstruowanie krótkiego karabinka przy jednoczesnym zastosowaniu w nim dostatecznie długiej lufy, tak by mogła zapewniać zadowalające osiągi balistyczne. Przeniesienie mocowania rączki zamkowej na korpus zamka, co było rozwiązaniem znacznie solidniejszym względem wcześniejszych modeli, gdzie element ten można było łatwo wyłamać podczas próby siłowego otwarcia zaciętego zamka. Nowy kurek (wystający z tylnej części korpusu zamka), który umożliwiał ponowne napięcie lub zwolnienie iglicy bez potrzeby otwierania zamka. Nowy bezpiecznik o całkowicie odmiennej konstrukcji.
Zakres kompleksowych zmian był na tyle duży, że opracowany w 1890 r. karabinek M1890 w niczym nie przypominał już karabinu M1890 (którego miał być po prostu skróconą wersją), a z którego pozostał praktycznie tylko celownik. Karabinek M1890 stał się więc całkowicie nową konstrukcją, wykorzystującą rozwiązania odrzucane wcześniej przez armię.