Skulik świerkowiec (Scymnus abietis) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje Europę i północno-zachodnią Afrykę. Bytuje na drzewach iglastych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1798 roku przez Gustafa von Paykulla pod nazwą Coccinella abietis. Później przeniesiony został do rodzaju Scymnus. Początkowo klasyfikowany był w jego podrodzaju nomenklatorycznym. W 1990 roku Christian Duverger wyznaczył go gatunkiem typowym nowego podrodzaju Paucus, który później zsynonimizowany został z podrodzajem Parapullus, wprowadzonym w 1978 roku przez Chungtu Yanga.
Morfologia Chrząszcz o podługowato-owalnym ciele długości od 2,2 do 3 mm. Ciało jest jasno owłosione, ubarwione w całości żółtobrunatnie, niekiedy z przyciemnionym spodem tułowia. Stopień wypukłości ciała jest umiarkowany, nieco większy niż u podobnego S. silesiacus. Największą szerokość ciało osiąga w połowie długości pokryw.
Dość mała głowa ma szerokie, słabo sklepione, delikatnie punktowane czoło, poprzeczną wargę górną o niemal zaokrąglonych bokach, zaopatrzone w rozdwojone wierzchołki i ząb molarny u podstawy żuwaczki oraz trójczłonowe głaszczki wargowe o tępych członach wierzchołkowych.