Jan Korybski (ur. 30 kwietnia 1895 w Wilnie, zm. w 1940 na Ukrainie) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Henryka i Petroneli z Iwaszkiewiczów urodzony 30 kwietnia 1895 w Wilnie.. Ukończył oddział komercyjny szkoły realnej w Wilnie. W latach 1910–1914 był członkiem „Sokoła”.

10 maja 1915 został powołany do armii rosyjskiej i wcielony do Jegierskiego Pułku Lejbgwardii. 4 grudnia tego roku został skierowany do Wileńskiej Szkoły Wojskowej. 1 kwietnia 1916 został mianowany chorążym i przeniesiony do 433 Nowgorodzkiego Pułku Piechoty na stanowisko młodszego oficera kompanii. Walczył na froncie ryskim, był pięciokrotnie ranny. 8 grudnia 1916 awansował na podporucznika, a 12 maja 1917 – porucznika. W lipcu 1917 zgłosił się do Oddziału Polskiego w Odessie, a po jego rozwiązaniu (14 kwietnia 1918) wrócił do Wilna, gdzie rozpoczął działalność organizacyjną w Związku Wojskowych Polaków. Wziął udział w walkach o Wilno, a po zajęciu miasta przez bolszewików (5 stycznia 1919) uciekł do Odessy, gdzie wstąpił do 4 Dywizji Strzelców Polskich.