maszyna sterowa była parowaOpisane plany .

Uzbrojenie artyleryjskie okrętu stanowiły umieszczone na dziobie pojedyncze działo kalibru 75 mm Canet L/50 oraz pięć pojedynczych dział trzyfuntowych kalibru 47 mm Hotchkiss L/43,5. Armata 75 mm umieszczona była na podstawie Mellera i w odróżnieniu od wszystkich innych rosyjskich niszczycieli nie miała tarczy ochronnej, zdjętej dla polepszenia widoczności z mostka. Strzelała tylko pociskami przeciwpancernymi o masie 4,9 kg, które podawane były z komory amunicyjnej mechanicznie (na niszczycielach budowy niemieckiej i francuskiej – ręcznie). Armaty 47 mm umieszczone były po dwie na burtach: za sterówką i na śródokręciu (na lewej burcie obok drugiego komina, a na prawej obok trzeciego komina), a pojedyncza była na podwyższonej platformie na rufie. Były wyposażone w lekkie tarcze. Strzelały pociskami wybuchowymi o masie 1,5 kg. Zapas amunicji wynosił 160 nabojów 75 mm i 1350 kalibru 47 mm. Jednostka wyposażona była w dwie pojedyncze obracalne nadwodne wyrzutnie torped kalibru 381 mm, umieszczone na pokładzie za drugim i czwartym kominem. Strzelały 17-stopowymi torpedami Whiteheada wzór 1898, o długości 5,18 metra, masie 430 kg (w tym głowica 64 kg) i zasięgu 600 metrów przy prędkości 30 węzłów lub 900 metrów przy 25 węzłach.