Erna Auerbach (ur. 1 października 1897 we Frankfurcie nad Menem, zm. 23 czerwca 1975 w Londynie) – wykładowczyni, malarka i historyczka sztuki pochodzenia żydowskiego, znana szczególnie z publikacji poświęconych artystom epoki Tudorów i Nicholasowi Hilliardowi. Do lat trzydziestych XX w. mieszkała w Niemczech, następnie wyemigrowała do Anglii.
Życiorys Rodzina i pochodzenie Córka malarki Emmy Kehrmann (1867-1958) i Ernsta Auerbacha (1861-1926), prawnika i lokalnego polityka. Jej siostrą była Ilse Schmitthoff, szwagrem zaś Clive M. Schmitthoff. Urodziła się w Niemczech, w rodzinie pochodzenia żydowskiego.
Aktywność na polu historii sztuki (w okresie przed emigracją) W latach 1917–1924 studiowała historię sztuki we Frankfurcie nad Menem, Bonn i Monachium, pod kierunkiem Rudolfa Kautzscha i Heinricha Wölfflina. Jej dysertacja z 1925 była poświęcona XVI-wiecznej niemieckiej sztuce portretu z regionów Frankonii, Szwabii i Bawarii. W latach 1925–1933 nauczała we Frankfurter Volksbildungsheim. Publikowała artykuły z zakresu historii sztuki w czasopismach branżowych, szczególnie w Kunstwanderer.