Jerzy Bromirski (ur. 13 maja 1915 w Kijowiered. Józef Tarnawski, Skład osobowy 1962/63, Politechnika Wrocławska, Wrocław, 1962, s. 118, zm. 14 marca 1989 we Wrocławiu) – polski inżynier elektryk, prof. dr hab.

Życiorys Urodził się 1915 w Kijowie. Studia na kierunku inżynieria elektryczna ze specjalnością telemechanika ukończył w 1950 r. Od 1948 r. pracował jako wykładowca Politechniki Wrocławskiej, będąc współorganizatorem Katedry Telemechaniki i Automatyki. W 1954 r. został mianowany zastępcą profesora i kierownikiem Zakładu Urządzeń Telemechanicznych w ramach tej Katedry, stopień kandydata nauk technicznych uzyskał w 1957 r., a rok później mianowano go docentem. W 1963 r. był twórcą Katedry Konstrukcji Maszyn Cyfrowych. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1964, a w 1972 r. otrzymał nominację profesorską. W latach 1955–1956 pełnił funkcję dziekana Wydziału Łączności, ponadto był także prodziekanem tego wydziału, zaś w latach 1971–1978 sprawował funkcję dziekana Wydziału Elektroniki, a następnie do 1981 r. dziekana Wydziału Informatyki i Zarządzania. Autor ok. 70 prac naukowych, promotor 34 doktorów.