Silniki 1.1 i 1.3 uzyskały jednopunktowy wtrysk paliwa (silniki gaźnikowe nadal pozostały w ofercie) oraz istniała możliwość zainstalowania katalizatora (model z katalizatorem nosił nazwę Tempo). W roku 1997 powstało 5157 egzemplarzy Yugo. W 1998 opracowano prototyp Yugo Euro – wyposażony w bezobsługowy silnik 1.3 (na dystansie do 200 000 km). Planowano uruchomienie eksportu do USA w marcu 2000 roku. Plany te pokrzyżowało jednak dwukrotne bombardowanie fabryki Zastavy przez lotnictwo NATO w 1999 roku.
W 2000 roku przedstawiono wyposażony w silnik elektryczny prototyp Yugo Elektra. Oferował on na jednym ładowaniu zasięg od 60 do 80 km, prędkość maksymalna wynosiła 90 km/h. W 2001 roku zrezygnowano z marki Yugo i powrócono do historycznej nazwy Zastava. W 2001 roku, podczas salonu motoryzacyjnego w Belgradzie, zaprezentowano nowe modele Zastavy na rok 2002, w tym Yugo Koral In i Yugo Koral In L. Wersja In L wyposażona była w silnik 1.1 znany z Peugeota 106 spełniający normę emisji spalin Euro 3. Samochody powstały przy współpracy z francuską firmą Heuliez. W 2003 roku zaprezentowano prototyp Koral In GTi wyposażony w silnik 1.6 Peugeota o mocy około 100 KM.