Latinka Perović (; ur. 4 października 1933 w Beloševacu, zm. 12 grudnia 2022 w Belgradzie) – serbska historyczka i polityk, działaczka społeczna.
Życiorys Ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie w Belgradzie, a w roku 1975 obroniła pracę doktorską z zakresu nauk politycznych. W roku 1960 stanęła na czele Antyfaszystowskiego Frontu Kobiet, którym kierowała do roku 1964. Po demonstracjach studenckich w roku 1968 została sekretarzem Komitetu Centralnego Ligi Komunistów Serbii, będąc jedną z nielicznych kobiet we władzach komunistycznej Serbii. We władzach partii pełniła też funkcję eksperta d.s. historii Serbii. W 1972 utraciła stanowisko na fali czystek skierowanych przeciwko środowisku liberałów w partii komunistycznej.
W latach 1976–1998 pracowała w Instytucie Najnowszej Historii Serbii, zajmując się historią polityczną międzywojennej Jugosławii i związkami rosyjsko-serbskimi w przeszłości. W latach 1993–2000 pełniła funkcję redaktora naczelnego czasopisma Tokovi istorije.
Od lat 90. publicznie krytykowała serbski nacjonalizm, w tym reżim Slobodana Miloševicia. Była jedną z pierwszych osób w Serbii, która masakrę w Srebrenicy określiła mianem ludobójstwa. Związała się z Partią Liberalno-Demokratyczną, awansując do Rady Politycznej partii.