Renouveau catholique (dosł. odnowa katolicka) – katolicki ruch literacki, filozoficzny i społeczny zapoczątkowany we Francji i rozprzestrzeniony w innych krajach europejskich.
Historia Ruch renouveau catholique został zapoczątkowany w pierwszej połowie XIX wieku i był kierowany przez François-René de Chateaubrianda. Jako reakcyjny występował przeciwko oświeceniu i francuskiemu rozdziałowi kościoła i państwa. Ruch głosił także pogląd o niewystarczalności języka codziennego w literaturze, dzięki czemu zyskał poparcie licznych pisarzyHannelore Schlaffer: Zeit des Raben, Zeit der Taube. In: Süddeutsche Zeitung. Nr. 106, 10. Mai 2010, S. 14..
Jednym z celów renouveau catholique było odrodzenie literatury i społeczeństwa poprzez zwrócenie się ku wartościom ortodoksyjnego katolicyzmu. Preferowanymi gatunkami były powieści kapłańskie, żywoty świętych, księgi cudów, misteria i oratoria dramatyczne. Prócz katolicyzmu odnowę ukształtował sprzeciw wobec pozytywizmu i determinizmu, które kontrastowano z katolickimi dogmatami. W Paryżu wytworzyły się powiązania między ruchem a rosyjską emigracjąRegula M. Zwahlen: Das revolutionäre Ebenbild Gottes. Anthropologien der Menschenwürde bei Nikolaj A. Berdjaev und Sergej N. Bulgakov (= Syneidos. Band 5). Lit, Wien/Berlin/Münster 2010, , S. 87 (Zugl.: Fribourg, Univ., Diss., 2009)..