Makia (Maackia Raf.) – rodzaj roślin z rodziny bobowatych (Fabaceae). Obejmuje 9 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje południową część Rosyjskiego Dalekiego Wschodu, Półwysep Koreański, Japonię i wschodnie Chiny (w Chinach obecnych jest siedem gatunków). Są to drzewa i krzewy rosnące w lasach liściastych strefy umiarkowanej oraz strefy ciepłej i subtropikalnej, często w lasach świetlistych, zarówno w niższych położeniach, jak i na obszarach górskich.
Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne, a zwłaszcza makia amurska M. amurensis, która bywa sadzona w Ameryce Północnej i Europie, także w Polsce, aczkolwiek zwykle tylko w kolekcjach dendrologicznych. Gatunek ten wykorzystywany jest w Azji jako źródło cenionego drewna używanego w meblarstwie i do wyrobu elementów wykończeniowych w budownictwie, drobnych wyrobów drewnianych i narzędzi. Jest sadzony w celu przeciwdziałania erozji, jako roślina miododajna i na paszę.
Nazwa rodzajowa upamiętnia Richarda Maaka (1825–1886), niemieckiego badacza Syberii.