D.M. Edwards z PopMatters stwierdził, że „Ścieżka dźwiękowa z powodzeniem demonstruje paradoksalną, spokojną intensywność, którą posiadają tylko niektórzy gracze. Mogwai stawia na prostotę, która służyła im w przeszłości i na instynktowny wybór właściwej nuty w odpowiednim momencie. Duża część tej muzyki jest refleksyjna, spokojna i zawiera więcej wspaniałych elementów kołysania niż groźnej burzy. Mogwai wydają się przechadzać przez część tej płyty, ale wiemy, że uderzą”.

Zdaniem Sebastiana Fuchsa z magazynu laut.de Mogwai „za pomocą dziesięciu niebiańskich utworów instrumentalnych stworzyli podatny grunt dla studium postaci Gordona na boisku piłkarskim”. Cały album recenzent ocenił jako „świetne dzieło”. Zbliżoną opinię wyraził Christopher Alexander z Cokemachineglow: „Zidane: A 21st Century Portrait jest prawdopodobnie najbardziej zrelaksowaną muzyką, jaką [Mogwai] do tej pory stworzyli”.