Wiałdomi znajdowali się w trudnym położeniu, ponieważ byli winni podatki zarówno państwu (sidabrinė − podatek w srebrze; dėkla − podatek w zbożu), jak i miejscowej szlachcie. Dopiero seria przywilejów wielkich książąt Zygmunta Kiejstutowicza (1434), Kazimierza IV Jagiellończyka (1447), Aleksandra Jagiellończyka (1492), Zygmunta I Starego (1507) zwolniła ich z podatków na rzecz państwaJonas Zinkus; et al., eds. (1985–1988). "Veldamai". Tarybų Lietuvos enciklopedija (in Lithuanian). IV. Vilnius, Lithuania: Vyriausioji enciklopedijų redakcija. p. 477.. Cały dochód, który przynosił wiałdom, był własnością szlachty, ale wiałdomowie zachowywali inne obowiązki wobec państwa, takie jak budowa i naprawa dróg, mostów, zamków. Pierwszy Statut Litewski (1529) potwierdził przywileje szlachty i przerwał tradycję tworzenia nowych gospodarstw. W 1547 chłopi stracili prawo kupna i sprzedaży ziemi. Ostatecznie pomiara włóczna, rozpoczęta w 1557, wprowadziła w Wielkim Księstwie pełną pańszczyznęKiaupa, Zigmantas; Jūratė Kiaupienė; Albinas Kunevičius (2000) . The History of Lithuania Before 1795. Vilnius: Lithuanian Institute of History. pp. 172–174. .. Zniknęły różnice między šeimynykštis, kaimynami i wiałdomami.
Przypisy
!