Przeszedł przeszkolenie w zakresie pilotażu i w czerwcu 1943 r. rozpoczął służbę w dywizjonie 304. W sierpniu został skierowany na kurs do 6 Operational Training Unit (OTU), w październiku powrócił do służby w dywizjonie 304. 29 kwietnia 1944 r. pilotowany przez niego Wellington (HF386) zaatakował bezskutecznie U-boota typ VIIC U-473.
W nocy z 4 na 5 maja 1944 r. dowodzony przez niego Wellington Mk. XIV NZ-N (HF330) nad Zatoką Biskajską zaatakował dwa wynurzone niemieckie okręty podwodne. W wyniku ataku U-boot U-218 został poważnie uszkodzony. Wellington został również ciężko uszkodzony, ale pilotowi udało się doprowadzić go na macierzyste lotnisko.
W lutym 1945 r. ukończył turę lotów bojowych i został odkomenderowany jako pilot doświadczalny do Aircraft and Armament Experimental Establishment (AAEE) w Boscombe Down. Otrzymał przydział do Oddziału Technicznego i do eskadry A, gdzie pracował nad zagadnieniami uzbrojenia i celowników w samolotach myśliwskich. W 1946 r. otrzymał awans na stopień kapitana pilota PSP.