Tadeusz Juliusz Kahl, ps. Kowalski (ur. 22 maja 1907 w Warszawie, zm. 9 stycznia 1982 tamże) – polski elektryk, prezes Stowarzyszenia Elektryków Polskich (1959−1961), profesor i dziekan Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej (1962−1964).
Życiorys Urodził się w rodzinie Stefana, inżyniera budownictwa, później przemysłowca, i Zofii ze Safftów. Ukończył Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie (1925) i Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej (dyplom inżyniera elektryka w 1930).
Po studiach odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu. W 1932 otrzymał stopień sierżanta podchorążego. Od tego roku pracował w referacie instalacji elektrycznych Szefostwa Budownictwa przy Dowództwie Okręgu Korpusu w Warszawie. W 1935 podjął pracę w referacie koncesyjnym Inspektoratu Elektrycznym Zarządu Miejskiego Warszawy. Od 1937 był inżynierem sieci i kierownikiem Działu Zmiany Napięcia Elektrowni Miejskiej. Od 1938 realizował opracowany przez siebie plan przejścia z napięcia sieci 3 x 120 V na napięcie 3 x 220 V bez wymiany kabli. Od 1932 był członkiem Stowarzyszenia Elektryków Polskich, w czerwcu 1939 wszedł do jego Zarządu Głównego. Działał także w Związku Polskich Inżynierów Elektryków do jego scalenia z SEP, min.