3 Karpacki Batalion Łączności (3 Kbł) – pododdział Wojsk Łączności Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne Karpacki batalion łączności powstał na Środkowym Wschodzie 3 maja 1942 roku. Jego trzon organizacyjny stanowił Karpacki Oddział Łączności Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, który walczył na Pustyni Zachodniej w Afryce Północnej w latach 1941-1942. Brał udział w obronie Tobruku. W maju i czerwcu 1942 został uzupełniony żołnierzami z I ewakuacji Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Batalion wszedł w skład Dywizji Strzelców Karpackich. Po sformowaniu prowadzono w pierwszym okresie istnienia działania mające poprawić stan zdrowotny żołnierzy pochodzących z oddziałów ewakuowanych z ZSRR. Następnie po przeszkoleniu podstawowym nowo przybyłych żołnierzy, był poddany intensywnemu szkoleniu specjalistycznemu na sprzęcie brytyjskim, przy pomocy instruktorów łączności z dawnej Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. We wrześniu i październiku 1942 roku batalion został dyslokowany z Palestyny do Iraku, gdzie wraz z macierzysta 3 DSK przebywał w Kizil Rabit i wszedł w skład Armii Polskiej na Wschodzie. 11 listopada do nazwy „Karpacki” dodano cyfrę „3”. Prowadzono dalsze szkolenie i uzupełniano stan osobowy o żołnierzy przydzielonych do batalionu z II ewakuacji PSZ w ZSRR. We wrześniu 1943 r.