Magdalena Warkoczewska (ur. w Okocimiu) – polska historyk sztuki, badaczka ikonografii dawnego Poznania.
Życiorys Przyjechała do Poznania z Małopolski po zakończeniu II wojny światowej. Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie następnie uzyskała stopień naukowy doktora. W trakcie studiów podjęła pracę kustosza w Muzeum Historii Miasta Poznania, którym następnie kierowała w latach 1978–1992.
Przez wiele lat pełniła funkcję wiceprezesa Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania, przez siedemnaście lat była także członkiem kolegium redakcyjnego kwartalnika Kronika Miasta Poznania. Inicjatorka wystaw, takich jak Romantycy i pozytywiści (1975), Posnania Elegans Poloniae Civitas – Poznań piękne miasto w Polsce (1985) oraz Pozdrów Wuja, pisuj częściej do mnie! Pocztówki z widokami dawnego Poznania 1898-1939 (1995). W 1997, „w uznaniu zasług położonych dla badań nad dziejami Poznania, a zwłaszcza jego ikonografii oraz na polu popularyzacji ich wyników poprzez liczne publikacje i wystawy”, Rada Miasta Poznania przyznała jej odznaczenie „Zasłużony dla Miasta Poznania”.