W czasie ich trwania pokazywano spektakle między innymi Konrada Swinarskiego (Sędziowie i Klątwa, Sen nocy letniej, Wszystko dobrze co się dobrze kończy, Wyzwolenie), Jerzego Krasowskiego (Zemsta, Kondukt), Jerzego Jarockiego (Moja córeczka, Stara kobieta wysiaduje, Szwecy, Matka, Sen o Bezgrzesznej), Józefa Szajny (Rzecz listopadowa), Andrzeja Wajdy (Biesy, Noc listopadowa, Z biegiem lat z biegiem dni), Krystyny Skuszanki (Lilia Weneda), Kazimierza Dejmka (Operetka), Jerzego Grzegorzewskiego (Wesele, Nie-boska komedia). W 1973 roku w programie Warszawskich Spotkań Teatralnych zabrakło jednego z najgłośniejszych spektakli sezonu: Dziadów wyreżyserowanych przez Konrada Swinarskiego w Starym Teatrze w Krakowie. Oficjalnym powodem nieobecności przedstawienia były problemy techniczne z przeniesieniem go na inną scenę, najprawdopodobniej jednak władze PRL-u obawiały się prezentacji w Warszawie Dziadów zaledwie pięć lat po wydarzeniach ’68 roku. W 1976 na festiwalu jako wydarzenie towarzyszące pokazano Umarłą klasę Tadeusza Kantora, a w 1977 w tym samym trybie Nastazję Filipownę Andrzeja Wajdy. Oba przedstawienia stały się jednymi z najważniejszych wydarzeń tych edycji WST. Były to też pierwsze spektakle grane poza siedzibą Teatru Dramatycznego.