Malka Heifetz Tussman (ur. 1893 w wiosce Bolszaja Chajcza, zm. 1987 w Berkeley) – amerykańska poetka żydowskiego pochodzenia tworząca w jidysz, tłumaczka poezji.
Życiorys Urodziła się w 1893 roku na Wołyniu. Kształciła się prywatnie i w rosyjskich szkołach. W 1912 roku wyemigrowała za rodziną do Chicago. W Stanach wyszła za mąż za kantora Szlojme Tussmana, z którym przeniosła się do Milwaukee, gdzie kształciła się na Uniwersytecie Wisconsin oraz pracowała jako nauczycielka. Pokrótce studiowała także na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Następnie jej rodzina przeniosła się do Los Angeles, gdzie Heifetz Tussman uczyła jidysz, a w 1949 roku została lektorką języka i literatury w University of Judaism w Los Angeles. Lata 1971–1972 spędziła w Izraelu, po czym mieszkała do śmierci w Berkeley. Zmarła w 1987 roku.
Twórczość Jej pierwsze wiersze, opowiadania i eseje ukazały się w 1918 roku na łamach prasy jidiszowej. Jej twórczość ukazywała się w takich periodykach jak „Literarisze Bleter”, „Inzich”, „Swiwe” czy „Cukunft”. W latach 1949–1977 ukazało się sześć tomików jej wierszy. W 1981 roku została uhonorowana nagrodą im. Icyka Mangera. Jej dzieła pojawiały się także wielokrotnie w antologiach, w tym w zbiorze Moja dzika koza.