Marin Becichemo lub Marino Becichemi da Scutari (łac. Marinus Becichemus Scodrensis, alb. Marin Beçikemi, serb. Marin Bečić/Марин Бечић, ur. 1468 w Szkodrze, zm. 1526 w Padwie) – wenecki historyk, językoznawca, orator i kronikarz pochodzenia albańskiego.
Życiorys Marin Becichemo pochodził ze Scutari (Szkodry), wchodzącej wówczas w skład Albanii Weneckiej. Gdy w 1477 roku Szkodra została zajęta przez wojska osmańskie, Becichemo schronił się w Dolcigno, a stąd przeniósł się do Brescii, gdzie uczył się języka łacińskiego i greckiego.
W latach 1492–1496 uczył gramatyki w jednej ze szkół w Republice Raguzy.
W 1495 roku został dyrektorem szkoły w Dubrowniku, ale w następnym roku przeniósł się do Neapolu, a w 1499 do Francji.
W 1500 roku uzyskał weneckie obywatelstwo. W Wenecji otworzył szkołę humanistyczną, którą w 1501 roku przeniósł do Padwy.
W latach 1503-1509 był dyrektorem szkoły w Brescii.
W 1517 roku ponownie otworzył szkołę humanistyczną w Padwie i wykładał retorykę na Uniwersytecie Padewskim.
Publikacje
Adnotationes Virgilianae Artificium Orationum Ciceronis Centuriae tres Variarum Observationum Collectanea in Plinium Commentarii in Persium In Libros de Oratore et Rhetoricos Ciceronis Observationes in Livium et Fabium