6. Do czasu zwołania Zgromadzenia Ustawodawczego na czele administracji całego Azerbejdżanu stoją Rada Narodowa wybrana w głosowaniu powszechnym oraz Rząd Tymczasowy, odpowiedzialny przed Zgromadzeniem Narodowym.
Historia dokumentu Deklaracji Niepodległości Oryginalny rękopis Deklaracji Niepodległości w języku azerbejdżańskim z podpisami członków Rady Narodowej Azerbejdżanu jest przechowywany w Archiwum Państwowym Republiki Azerbejdżanu. Aby Deklaracja Niepodległości Azerbejdżanu mogła wejść w życie konieczne było uznanie Republiki Azerbejdżanu przez światowe mocarstwa. W związku z tym w grudniu 1919 roku w celu uzyskania poparcia zwycięskich I wojnie światowej mocarstw delegacja Azerbejdżańskiej Republiki Demokratycznej udała się do Paryża na konferencję pokojową. Nie zostali na nią zaproszeni, ani nie byli jej uczestnikami. Zabrali ze sobą teksty Deklaracji napisane w języku azerskim i francuskim. 15 stycznia 1920 roku przedstawiciele Azerbejdżanu zostali przyjęci przez I sekretarza francuskiego MSZ Julesa Cambona, który przedstawił Əlimərdanowi bəy Topçubaşovi oficjalną decyzję paryskiego pokoju Konferencja w sprawie faktycznego uznania Republiki Azerbejdżanu przez członków Rady Najwyższej i państwa sojusznicze.