STANAG 4569 – norma należąca do porozumień standaryzacyjnych (STANAG) krajów członkowskich NATO, określająca wymogi wobec poziomu ochrony osób zajmujących miejsca w logistycznych i lekko opancerzonych pojazdach (ang. Protection Levels for Occupants of Logistic and Light Armored Vehicles).
Norma STANAG 4569 powstała w maju 1999 roku, określając początkowo pięć rosnących poziomów odporności balistycznej – przeciwko ostrzałowi pojazdów określonym rodzajem amunicji. W 2005 roku została rozszerzona o wymagania dotyczące odporności przeciw odłamkom z wybuchów pocisków artyleryjskich i granatów oraz przeciw minom. W zakresie odporności balistycznej norma określa odporność na minimalnej odległości dla danego naboju i rodzaju pocisku, wystrzelonego z określoną prędkością wylotową. W zakresie odporności przeciw odłamkom artyleryjskim norma posługuje się pojęciem odłamków wielkości 20 mm, symulujących wybuch pocisku odłamkowego kalibru 155 mm w określonej odległości (przy czym do poziomu III odporność ta jest jedynie opcjonalna).