Przemysław Wiktor Szafran (ur. 26 września 1929 w Grudziądzu, zm. 5 listopada 2021) – polski historyk, bibliotekarz, dr hab.
Życiorys Urodził się w rodzinie Zdzisława Kazimierza, oficera Wojska Polskiego, i Eleonory z domu Sobotkiewicz. Miał dwóch braci Adama (zm. 1944) i Wielisława.
Podczas okupacji niemieckiej mieszkał z matką i braćmi w Rzeszowie. Tam ukończył szkołę powszechną i kilka klas szkoły mechanicznej, równocześnie pracując w piekarni.
Po wyzwoleniu wyjechał do Człuchowa, gdzie rozpoczął naukę w gimnazjum ogólnokształcącym. Maturę zdał w 1950 w Szczecinku. Studiował historię na Wydziale Humanistycznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1955 uzyskał tam magisterium na podstawie rozprawy Rozwój średniowiecznej sieci parafialnej w Lubelskiem. W trakcie studiów w latach 1951–1955 pracował w Bibliotece Zakładu Historii KUL. W 1953 uzyskał dyplom specjalizacji zawodowej bibliotekarza, w 1964 zdał egzamin na stanowisko bibliotekarza dyplomowanego. Po ukończeniu studiów przeprowadził się do Gdańska i podjął pracę w Bibliotece Głównej Politechniki Gdańskiej, a następnie od 1956 w Dziale Rękopisów Biblioteki Gdańskiej PAN. W 1960 na podstawie pracy Osadnictwo historycznej Krajny w XVI–XVIII w. (1511–1772) uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych, nadany przez Wydział Filozoficzno-Historyczny Uniwersytetu im.