Lokomotywa Baureihe 57 (G 10), posiadała pancerz dystansowy umocowany na wysięgnikach, co dawało lepszą ochronę, gdyż po jego ewentualnym przebiciu nie następowało automatyczne uszkodzenie samej lokomotywy. Etatowy skład załogi pociągu pancernego BP-42 składał się z 6 oficerów, 56 podoficerów i 169 żołnierzy uzbrojonych w 98–142 pistolety, 22 pistolety maszynowe, 96–120 karabinów, 40 lub 42 karabiny maszynowe.
Ocena Pierwsze pociągi trafiły do jednostek niemieckich w okresie od września do listopada 1942 roku i były wykorzystywane do końca wojny. Choć udane konstrukcyjnie, to przez niewystarczające uzbrojenie (w tym przeciwpancerne) i zbyt małą liczbę piechoty, nie sprawdziły się w starciu z radzieckimi czołgami oraz liczną partyzantką. Dobrze natomiast sprawowały się jako ruchome baterie artyleryjskie lub wysunięte stanowiska obserwacyjne artylerii.
Głównym producentem pociągów pancernych BP-42 były zakłady Linke-Hofmann Werke we Wrocławiu, wagony wykonywały też zakłady Dessauer Waggonfabrik GmbH w Dessau, Berliner Maschinenbau-Actien-Gesellschaft vormals L. Schwartzkopff w Berlinie i Schichau-Werke w Elblągu.
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie pociągi pancerne