Katedra pw. św. Antoniego Pustelnika (wł. Cattedrale di Sant'Antonio Abate) – dawna katedra średniowiecznej diecezji Ampurias. Po reformie administracji kościelnej na Sardynii z 1986 roku katedra uzyskała tytuł Konkatedry Diecezji Tempio-Ampurias.
Historia Wybudowana w XV w. w miejscu dawnej świątyni romańskiej. Pierwotnie służyła jako kościół parafialny, a od roku 1503 stała się katedrą dla diecezji Ampurias. W związku z tym zaszła konieczność rozbudowy istniejącego kościoła. Miało to miejsce w II połowie XVI wieku. Powtórna konsekracja i oficjalne nadanie kościołowi tyłu katedry miały miejsce w roku 1622. W wyniku przebudowy pierwotny gotycki kościół w znacznym stopniu przebudowano w stylu renesansowym, a następnie w wieku XVII–XVII został wyposażony w barokowe ołtarze w kaplicach bocznych. Wyposażenie wnętrz ukończono w roku 1810 wraz z poświęceniem ołtarza głównego.
Opis obiektu Kościół jest położony na wysokiej skarpie kilkadziesiąt metrów od morza. Dominującym elementem w zewnętrznym wyglądzie katedry jest wolnostojąca dzwonnica (wł. campanile) zwięczona małą kopułą, która jest pokryta kolorową, ceramiczną dachówką. Pierwotnie nie planowano budowy dzwonnicy.