Ekspert ma za zadanie przede wszystkim ustalić czy obiekt jest autentyczny oraz kiedy powstał, a także kto jest jego autorem. W Polsce w przypadku wydanej wadliwie ekspertyzy nie została przewidziana odpowiedzialność karnaA. Ryszkiewicz, O ekspertach i ekspertyzach, „Cenne, bezcenne, utracone”, 1998, nr 1, s. 7.. Adam Konopacki wyróżnia cztery formy, w których występują ekspertyzy na polskim rynku sztukiJ. Miliszkiewicz, Laurka z legendami, „Rzeczpospolita” – „Moje pieniądze”, wywiad z Adamem Konopackim, 6 października 2000., różniące się od siebie zawartością treści:
nota o przedmiocie – opis przedmiotu (analiza wizualna: na tej metodzie ekspertyzy bazują najczęściej w Polsce, są wykonywane przez historyków sztuki), potwierdzenie autentyczności, opinia o przedmiocie – nie tylko stwierdza jego autentyczność, ale też określa miejsce w okresie pracy twórczej artysty oraz reprezentatywność dla danego stylu, tzw. laurka – poza wyżej wymienionymi informacjami zawiera proweniencję przedmiotu oraz „legendy i anegdoty związane z powstaniem”.