Uzbrojenie thumb|Doskonałe ujęcie wieży artyleryjskiej z działami 203 mm L/55 Mark 14/0 na uszkodzonym w bitwie pod Tassafarongą USS „New Orleans” (CA-32) typu New Orleans. Wieża w tej konfiguracji została zaczerpnięta z projektu „Northampton”. Na okręcie zastosowano dziewięć dział 203 mm L/55 Mark 14/0, umieszczonych po trzy w trzech wieżach – dwóch w superpozycji na dziobie, trzeciej na rufieNorman Friedman: U.S. Cruisers, s. 129–130.John Campbell: Naval Weapons, s. 127–128.. Podobnie jak w innych marynarkach zdecydowano się na zastosowanie największego dopuszczonego traktatem kalibru, nie brakowało jednak krytyków takiego rozwiązania podnoszących, że działa tej wielkości są bezwartościowe – zbyt małe aby zagrozić ciężkim okrętom liniowym i zbyt powolne do działań przeciwko niszczycielom i mniejszym krążownikom. Problemowi temu postanowiono jednak zaradzić przez zastosowanie wież z elektrycznym systemem ładowania amunicji, co jednak odbyło się kosztem znacznego wzrostu masy wieży. Już od ich zastosowania w pancerniku USS „Nevada” (BB-36) w 1912 roku, marynarka amerykańska była zwolennikiem stosowania trójdziałowych wież, jako systemu umożliwiającego maksymalne zwiększenie baterii artyleryjskiej w możliwie najkrótszym kadłubie.