Twórczość Charakterystyka twórczości Dwa okresy w twórczości Całość twórczości Piotra Turbaka można podzielić na dwa okresy. Pierwszy okres (przedwojenny) w latach 1928–1939 skupiał się na dramatach szkolnych do których miał wyjątkowy talent i pismach o charakterze narodowo-katolickim, jak i pracach o św. Andrzeju Boboli. Drugi okres (powojenny) natomiast przypadający na lata 1947–1966 miał zupełnie inne priorytety. Turbak odszedł od pism narodowo-religijnych, a skupił się na pisaniu modlitewników i innych pism religijnych z okazjonalnym wydawaniem dramatów teatralnych pomimo tego że szkoły jezuickie w PRL praktycznie przestały istnieć.

Nurty Pisma religijne mają niemały udział w twórczości, są to głównie świetne modlitewniki takie jak: Pójdź za inną:Modlitewnik zakonny (1957), Pan z wami: Modlitewnik dla starszych (1957) czy jego opus magnum Pójdź za Mną: Modlitewnik zakonny (1957). Szczególne zainteresowanie skierował ku osobie św. Andrzeja Boboli o którym w roku jego kanonizacji (1938) napisał hagiografie: Święty Andrzej Bobola (1938), jak i podjął się spisania własnych kazań i przemów: Ku czci świętego Andrzeja Boboli Towarzystwa Jezusowego: kazania i przemowy (1938). Wybór św. A. Boboli nie był przypadkowy P.