Od 1939 mieszkała z rodziną w Rzymie. W czasie II wojny światowej opiekowała się litewskimi uchodźcami, prowadziła działalnością charytatywną na ich rzecz, uczestniczyła w ich edukacji pedagogicznej. Pracowała jako dziennikarka. W 1945 była redaktorką czasopisma „Lietuvių balsas” („Litewski Głos”). W 1949 i 1950 uczestniczyła w międzynarodowych kongresach dotyczących rodzin i dzieci.
Została pochowana na Cmentarzu Pietraszuńskim w Kownie.
Dziedzictwo Od 2012 listy Vincenty z lat 1959–1980 napisane z Rzymu do kuzynki Eleny Matulaityte Dankevičienė, która mieszkała na Litwie, oraz album fotografii należący do matki Vincenty, Stefanii Mackevičiūtė Matulaitienė, są przechowywane w Litewskim Centralnym Archiwum Państwowym.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Litewscy dziennikarze Kategoria:Litewscy pedagodzy Kategoria:Litewscy nauczyciele Kategoria:Litewscy działacze społeczni