Tadeusz Jerzy Grygier, Tadeusz (Tad) Grygier (ur. 10 lutego 1915 w Warszawie, zm. 28 sierpnia 2010 w Gatineau w Kanadzie) – polski prawnik, psycholog, funkcjonariusz wywiadu, urzędnik konsularny, kryminolog, nauczyciel akademicki, żeglarz.
Życiorys Syn Zygmunta, neurochirurga i psychiatry, oraz Haliny, lekarki. Rodzina Grygierów miała szkockie (klanu MacGregor) przybyłego do Polski z Inflant. Tadeusz Grygier był uczniem szkół średnich w Grudziądzu i Zakopanem. Studiował prawo, ekonomię i nauki polityczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1932–1935). Prawo, filozofię i psychologię na Uniwersytecie Warszawskim (1935–1939). Praktykował prawo konstytucyjne i kryminalne jako aplikant adwokacki (1936–1940). Uprawiał kajakarstwo i żeglarstwo; miał być reprezentantem Polski w żeglarstwie na Olimpiadzie w Tokio w 1940.
Pracował w szpitalu psychiatrycznym w Choroszczy k. Białegostoku, ówcześnie pod okupacją ZSRR (1939). W czerwcu 1940 został aresztowany przez NKWD wywieziony do obozu w Kotłasie w obwodzie archangielskim, zatrudniony w szpitalu w Syktywkarze. Szkolił radzieckich nurków i marynarzy do misji sabotażowych w niemieckiej marynarce wojennej.