Wu Guanzhong (ur. 29 sierpnia 1919 w Yixing, zm. 25 czerwca 2010 w Pekinie) – chiński malarz.
Życiorys W latach 1937–1942 studiował w akademii sztuki w Hangzhou, gdzie jego nauczycielami byli Pan Tianshou oraz Lin Fengmian. Od 1942 do 1946 roku był wykładowcą wydziału sztuki Uniwersytetu Tsinghua. W latach 1946–1950 przebywał w Paryżu, gdzie studiował zachodnie malarstwo olejne na École nationale supérieure des beaux-arts, zapoznając się wówczas z twórczością takich artystów jak Vincent van Gogh, Maurice Utrillo i Amedeo Modigliani. Od 1950 roku był wykładowcą Centralnej Akademii Sztuk Pięknych w Pekinie. Prześladowany w okresie rewolucji kulturalnej, kiedy to jego malarstwo zostało potępione, a samego artystę zesłano na wieś. W latach 80. XX wieku malarstwo Wu zdobyło sobie międzynarodową sławę, jego obrazy doczekały się wówczas licznych światowych wystaw, m.in. w Hongkongu, Japonii, Singapurze i Stanach Zjednoczonych. W 1992 roku odbyła się retrospektywna wystawa jego prac w Muzeum Brytyjskim w Londynie, a w 1999 roku w Narodowym Muzeum Sztuki w Pekinie.