10, ISSN 1642-0918..
Czasy nowożytne thumb|240px|Studzienka Madonny Sykstyńskiej (IV studzienka wodociągu Raczyńskiego) thumb|240px|Fontanna Higiei w Poznaniu - od 1971 stoi na Placu Wolności, ale w latach 1841-1908 była II studnią wodociągu Raczyńskiego na skrzyżowaniu Al. Wilhelmowskich (teraz Al. Marcinkowskiego) z ul. Fryderykowską (ul. 23 lutego), gdzie obecnie jest fontanna z delfinami thumb|240px|Stacja pomp na Dębinie thumb|240px|Ujęcie wody w Mosinie thumb|240px|Zbiorniki na Morasku Znacząca poprawa nastąpiła w wyniku działań Komisji Dobrego Porządku, w latach 1779–1780. W 1793 w Poznaniu funkcjonowały cztery fontanny, dwanaście publicznych studni oraz 26 studni należących do prywatnych właścicieli. Dodatkowo przedmieścia dysponowały kolejnymi 88 studniami. Mimo tego w początku XIX jakość samej wody była w mieście niezbyt dobra.
Doskonałymi zasobami wodnymi dysponowało Wzgórze Winiarskie zlokalizowane na północ od miasta. Wykorzystał to hrabia Edward Raczyński, który w 1841 doprowadził stamtąd wodę do studni usytuowanej na styku Alei Marcinkowskiego (wówczas Wilhelmowskiej) z ulicą 23 Lutego (wówczas Pocztową). Studnia ta przyozdobiona została medalionem z wizerunkiem Vincenza Priessnitza, pioniera hydroterapii.