Trzytomowe dzieło powstałe w latach 1583–1594, jest nie tylko jednym z pierwszych przedstawień dziejów kraju kwitnącej wiśni w językach zachodnich, ale także studium nad mentalnością i kulturą ówczesnej Japonii. Praca powstała z inicjatywy Alesandro Valignano, który chciał, by młodzi misjonarze przygotowujący się do pracy w Japonii, mogli wcześniej zaznajomić się z dziejami i mentalnością kraju. Przez jakiś czas pozostawała niepublikowana, ponieważ uznawano ją za zbyt rozwlekła i za mało konkretną. Z perspektywy dzisiejszych historyków jest to jednak zaleta, ponieważ dzięki temu stylowi pisarskiemu dzieło to przekazuje wiele cennych informacji, na temat społeczeństwa Japońskiego. Poza opisem samej Japonii w opracowaniu tym znajdują się również informację na temat pracy misyjnej jezuitów w Japonii, np. wzmianka o publicznej debacie zorganizowanej przez zakonników z jednym z opatów buddyjskich, w 1569 r.J. Greń, Spotkanie Japonii z Europejczykami–od otwarcia się na świat do wprowadzenia izolacji (1543–1640), [w:] Kulturowe uwarunkowania rozwoju Azji i Afryce, red. Górak-Sosnowska K., Jurewicz J., Wydawnictwo Ibidem, Łódź 2010, s. 19.