Za zalety okrętów typu Prawda uznaje się silne uzbrojenie artyleryjskie i wysoką prędkość maksymalną na powierzchni, natomiast za wady: powolne zanurzanie się i niewielką dopuszczalną głębokość zanurzenia (wcześniej wybudowane podwodne stawiacze min typu Leniniec mogły schodzić na większą głębokość). Z tego powodu uważa się, że okręty typu Prawda nie były w stanie współdziałać z flotą nawodną, co było głównym założeniem przy ich projektowaniu.
Okręty Nazwa Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los PrawdaP-121 maja 193130 stycznia 19349 czerwca 1936zatonął we wrześniu 1941, okolice Hanko ZwiezdaP-219 grudnia 193115 kwietnia 1935lipiec 1936wycofany w 1952 IskraP-219 grudnia 19314 grudnia 1934lipiec 1936złomowany w 1956 Służba „Prawda” weszła do służby 9 czerwca 1936, a „Zwiezda” i „Iskra” – w lipcu tego samego roku. Wszystkie okręty zostały przyjęte w skład Floty Bałtyckiej. Otrzymały wtedy numery taktyczne: „Prawda” – P-1, „Zwiezda” – P-2, „Iskra” – P-3. Utworzyły one razem osobny dywizjon.