Niektórzy uczniowie wspierali Bourdelle’a przy projektach rzeźbiarskich pod jego kierownictwem; Broniewska wykonywała takie prace, jak płaskorzeźby zdobiące Théâtre des Champs Élysées i pomnik Adama Mickiewicza w Paryżu, dla którego wykonała także głowę poety. Prace własne, które w okresie paryskim charakteryzowały się równowagą i rygorystyczną konstrukcją (widoczną m.in. w jej portrecie Bourdelle’a), wystawiała m.in. podczas wystawy Société Nationale des Beaux-Arts i Salonu Jesiennego. W 1914 roku zdobyła stypendium Edwarda Raczyńskiego, z którego jednak nie mogła skorzystać ze względu na wybuch I wojny światowej. Tworzyła portrety na zamówienie rodziny Radziwiłłów i Skibniewskich, po czym do końca wojny przebywała na terenie Rosji.
Po wojnie osiadła w Warszawie. Tworzyła przede wszystkim rzeźby portretowe. Z biegiem czasu jej prace zaczęły nabierać dekoracyjności, która w latach 30. przerodziła się w ostrość geometryzujących kształtów. Wystawiała w Zachęcie i w Instytucie Propagandy Sztuki, w 1929 roku wzięła udział w Powszechnej Wystawie Krajowej. W 1927 roku jej praca Immaculata Conceptio Masoviensis (1925) – drewniana rzeźba o manierystycznie wydłużonej pozie – została wyróżniona brązowym medalem na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.