Nie przetrwały szczegółowe plany tego rozwiązania, przypuszczalnie oprócz czterech wyrzutni zainstalowanych na standardowych pozycjach, przewidywano dodanie piątej wyrzutni tuż przed rufowym masztem. Wzmocnienie uzbrojenia torpedowego podkreśla nacisk kładziony na starcia toczone w warunkach nocnych w późniejszym okresie wojny.
Siłownię okrętu osłaniał burtowy pas pancerny długości 76,70 m, skonstruowany z nachylonego pod kątem 20° do wnętrza okrętu (licząc od pionu, w kierunku dna okrętu) pancerza. Górna część pancerza składała się z płyty nienawęglanej, nieutwardzanej powierzchniowo stali o grubości 100 mm, w dolnej części przechodziła w cieńszą, 30-mm płytę nienawęglanej, nieutwardzanej powierzchniowo stali z domieszką miedzi. Opancerzenie pokładu nad siłownią składało się z płyt pancerza poziomego o grubości 30 mm oraz płyt pancernych grubych na 60 mm na skosach. Grubość grodzi wzdłużnych wynosiła 105 mm. Komory amunicyjne osłaniał pas pancerny o budowie analogicznej do tej zastosowanej w pasie osłaniającym siłownię, przy czym grubość górnej części pancerza wynosiła 140 mm i przechodziła w 30-mm dolną płytę pancerną. Pancerz pokładowy komór amunicyjnych miał grubość 40 mm, grodzie wzdłużne zbudowane były z płyt stalowych grubości od 95 do 140 mm.