W wywiadach po wypadku pasażerowie i stewardzi/stewardesy powiedzieli NTSB, że lot wydawał się normalny, dopóki samolot nie wpadł w ulewny deszcz podczas końcowego podejścia.
O 18:40 kontroler z wieży wysłał ostrzeżenie o uskoku wiatru do wszystkich samolotów, ale na innej częstotliwości radiowej niż ta używana przez lot 1016. Mniej więcej minutę później, gdy lot 1016 zbliżał się do pasa, kapitan zdając sobie sprawę, że jego samolot znajduje się w poważnej sytuacji, próbował przerwać lądowanie, mówiąc pierwszemu oficerowi, aby „ominął pas i skręcił w prawo”. Wieża potwierdziła nieudane podejście i zezwoliła lotowi 1016 na wzniesienie się na . Samolot miał trudności z wznoszeniem się w trudnych warunkach pogodowych, skręcił w prawo i szybko opadł. Załoga desperacko próbowała utrzymać samolot spadający w stronę ziemi. Później ustalono, że system ostrzegania o uskoku wiatru nie ostrzegał załogi czerwonym wskaźnikiem i ostrzeżeniem dźwiękowym z powodu błędu w oprogramowaniu.
Wypadek O 18:42 DC-9 rozbił się na polu, około 800 m od progu pasa startowego 18R. Następnie uderzył w kilka drzew, a na końcu w rezydencję mieszkalną, która znajdowała się na granicy lotniska. Spośród 52 pasażerów 37 zmarło.