W zamian za swoje ustępstwo, utrzymała też komercyjne uprzywilejowania, które sukcesywnie wykorzystała. To porozumienie stanowiło przykład przymuszonego kompromisu na chińskich zasadach.
Traktat z Nerczyńska, z późniejszymi modyfikacjami w Kiachcie (1727) zapoczątkował tak zwany „porządek Nerczyński”, czy też System Porozumienia Kiachty/Nerczyńska, czyli specyficzny model relacji chińsko-rosyjskich. Głównym założeniem systemu jest to, że Rosja w zamian za wymianę dobrami i handel z Chinami idzie na ustępstwa, i w sprzeczności z europejską tradycją, akceptuje nadrzędność Państwa Środka. Z małymi poprawkami w 1768 i 1792 roku, traktat z Nerczyńska (aktualizowany w Kiachcie) przetrwał do XIX w. regulując relacje rosyjsko-chińskie. Powodem dla sukcesu w relacjach była – jak twierdzi Mark Mancall – neutralność kulturowaM. Mancall, Russia and China: Their Diplomatic Relations to 1728.. Oznacza to, że dla delegacji z Rosji (ale też Holandii czy Portugalii), chiński zwyczaj oddawania pokłonu cesarzowi (kowtow) nie było niczym, jak tylko poszanowaniem prawa naturalnego i godności cesarza na jego ziemi. Obecnie, podobne podejście jest definiowane jako kultura polityczna, której zasady warto przestrzegać, jeśli chce się nawiązać i utrzymać pozytywne relacje z krajem goszczącym.