13 września 1852 zawiązał się komitet budowy nowej świątyni. Projekt jednak odkładano w czasie z uwagi na zubożenie mieszkańców spowodowane przez powódź w 1855 oraz brak odpowiedniej przestrzeni. W czerwcu 1857 ksiądz Józef Gawenda I zadecydował o budowie kościoła murowanego na parceli Jerzego Josscha. Neogotycki obiekt powstał w latach 1862–1869. Kamień węgielny został poświęcony 3 listopada 1862 przez biskupa wrocławskiego, Adriana Włodarskiego (opuszczany do dołu trzystukilogramowy kamień urwał się z lin nie zabijając jednak żadnego z szesnastu pracujących w dole robotników). Przy budowie zmarł natomiast 41-letni Franciszek Sławik z Gorzyczek, a sześciu robotników zostało rannych w wyniku zawalenia się stropu (wszystkie te ofiary miały miejsce w 1865).
W 1945, w trakcie działań II wojny światowej, kościół został poważnie uszkodzony. Odbudowany został z inicjatywy księdza Eryka Dzieżoka w latach 1946–1948. Dodano wówczas wezwanie Narodzenia NMP. Poświęcenie nastąpiło 29 marca 1948 (ksiądz proboszcz Jan Skrzypczyk z Rudy Śląskiej). Z czasem dobudowano doń zakrystię i przywrócono pierwotny wystrój wnętrza: odtworzono stacje drogi krzyżowej, ambonę, ołtarze boczne, figury oraz relikwiarz.