Opublikował m.in. wybór felietonów Xie zai renshang bianshang (Na marginesie życia ludzkiego, 1941), zbiór opowiadań Ren, shou, gui (Ludzie, zwierzęta i duchy, 1946), powieść satyryczną Weicheng (Miasto oblężone, 1947), pracę teoretyczną Tan yi lu (Rozprawy o poezji, 1948) oraz pięciotomową rozprawę na temat klasycznej literatury chińskiej Guan zhui bian (Piszczałka i igła, 1979). Opracował też wybór poezji z czasów dynastii Song wraz z komentarzem pt. Song shi xuan zhu (1958) oraz krytyczne wydania tekstów klasycznych, m.in. Yijing, Shijing, Shiji, Daodejing i Chuci. W swojej pracy naukowej zajmował się studiami nad klasyczną literaturą chińską, wykorzystując zachodnie metody badawcze i podejście komparatystyczne. Dużą popularnością cieszyła się powieść satyryczna Weicheng, wyśmiewająca środowisko chińskich intelektualistów w przededniu wybuchu wojny chińsko-japońskiej, z jego dwuznacznymi moralnie postawami, uprzedzeniami i niezdolnością do działania. W 1990 roku powieść została zekranizowana jako serial telewizyjny.
Od 1935 roku był żonaty z pisarką Yang Jiang.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Chińscy pisarze Kategoria:Chińscy tłumacze Kategoria:Historycy literatury Kategoria:Ludzie urodzeni w Wuxi Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1998