Jean-François Millet (ur. 4 października 1814 w Grouchy, zm. 20 stycznia 1875 w Barbizon) – francuski malarz i grafik tworzący w nurcie realizmu, jeden z czołowych przedstawicieli barbizończyków.
Życie i działalność Jean-François Millet urodził się 4 października 1814 r. w osadzie Grouchy, w pobliżu Cherbourga. Pochodził z bogatej rodziny chłopskiej, której gospodarstwo położone było na wyniosłym brzegu, tuż nad kanałem La Manche„Wielcy malarze ich życie, inspiracje i dzieło” nr 26, Jean-François Millet i szkoła barbizońska.
Wykształcenie artystyczne zdobywał najpierw w Cherbourgu (1833-1837), pod okiem miejscowego portrecisty Bon Du Mouchela, a następnie w paryskiej École des Beaux-Arts, gdzie był uczniem P. Delaroche'a; uczęszczał też do pracowni Charlesa Suisse (tzw. Académie Suisse), inspirując się wówczas malarstwem dawnych mistrzów ze zbiorów Luwru. W początkach twórczości najchętniej malował sceny mitologiczne, a także portrety i pejzaże, nawiązując do malarstwa rokokowego Bouchera i Fragonarda.