Wielka Brytania zgodziła się dodatkowo na ograniczenie zastępowania jednostek klasy B z uwagi na wiek jedynie do łącznej wyporności 91 000 ton standardowychLeo Marriott: Treaty Cruisers, s. 14.. Podobne ograniczenie nie obowiązywało w przypadku USA, Stany Zjednoczone zgodziły się natomiast na wprowadzenie restrykcji czasowych na budowę 18 swoich okrętów klasy A. Przy założeniu, że piętnasty okręt zostanie wybudowany do 1935 roku, traktat zakazywał US Navy położenia stępki pod szesnasty okręt przed 1933 rokiem, który nie mógł być także ukończony wcześniej niż w roku 1936. Zasada ta odnosiła się także odpowiednio do okrętów siedemnastego i osiemnastego, które mogły być kończone w odstępach rocznych, tak aby ostatni z nich nie wszedł do służby przed rokiem 1938. W związku z nową klasyfikacją, Stany Zjednoczone dokonały reklasyfikacji swoich okrętów. Krążowniki traktatowe z działami kalibru 203 mm, noszące dotąd desygnację CL (light cruiser), w 1931 roku zostały przeklasyfikowane na oznaczenie CA – zarezerwowane dotąd dla krążowników pancernych (armored cruiser)Norman Friedman: U.S. Cruisers, s. 446..