mały|240px|Widok z Doliny Litworowej Żleb Stanisławskiego () – opadająca do Doliny Kaczej depresja w masywie Ganku w słowackich Tatrach Wysokich. Ma największą w całym masywie Ganku deniwelację – około 680 m.
Żleb Stanisławskiego i Rynna Szczepańskich (przez W. Cywińskiego nazywana Żlebem Świerza) tworzą boczne ograniczenie Północno-wschodniego Filaru Ganku. Poniżej jego dolnego końca łączą się z sobą tworząc Rynnę Birkenmajera. Nazwa Żleb Stanisławskiego źle oddaje charakter tej depresji. W istocie bowiem ma ona na różnych wysokościach charakter depresji, żlebu lub komina. Władysław Cywiński wyróżnił w niej trzy różniące się charakterem i trudnościami odcinki: część najniższa o deniwelacji około 100 m to Rynna Birkenmajera. W istocie jest to głęboki komin część środkowa – częściowo płytowy, częściowo trawiasty, szeroki żleb o umiarkowanej stromiźnie część najwyższa o deniwelacji około 150 m – strome urwisko wschodniej ściany Ganku.
Żlebem Stanisławskiego prowadzi droga wspinaczkowa Północno-wschodnią depresją.