Po roku gry w Ferencvárosu i zdobyciu Pucharu Węgier zawodnik opuścił klub, odczuwając brak wsparcia zarządu i kibiców, i podpisał kontrakt z Siófoki Bányász SE. Klub planował zdobyć mistrzostwo Węgier, jednak cel ten nie został spełniony. Fischer został jednak wówczas królem strzelców ligi. Po zakończeniu sezonu zwolniono go z klubu, a jego nowym pracodawcą został Kispest-Honvéd, z którym zdobył mistrzostwo Węgier. Z uwagi na fakt, iż Fischer nie pasował do planów nowego trenera Martti Kuuseli, wrócił po zakończeniu sezonu do Siófoki Bányász. Następnie występował w Soproni LC i Vasas SC. W 1997 roku podpisał dwuletni kontrakt z NK Osijek. Z uwagi na niewypłacalność klubu Fischer pozwał Osijek, który cofnął jego licencję na grę i odsunął od składu. W 1998 roku FIFA przyznała Węgrowi rację, jednak z uwagi na zaległości treningowe nie zagrał już nigdy na najwyższym poziomie rozgrywek. Karierę zakończył w 2003 roku. Ogółem zdobył sto goli w NB I.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pál Fischer · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.