Mauser M1871 – niemiecki karabin jednostrzałowy. Pierwszy seryjnie produkowany karabin braci Paula i Wilhelma Mauserów.
Historia W latach 60. XIX wieku armia pruska była wyposażona w jednostrzałowe karabiny iglicowe Dreyse M/41. Była to pionierska konstrukcja, pierwszy masowo wprowadzony do uzbrojenia karabin odtylcowy z zamkiem ślizgowo-obrotowym. Jak większość konstrukcji pionierskich także karabiny iglicowe M/41 i M/62 szybko stały się przestarzałe. Wojna francusko-pruska (1870–1871) pokazała, że karabin Dreysego ma mniejszy zasięg od francuskiego karabinu Chassepot Mle1866.
Po zakończeniu wojny w 1871 roku rozpoczęto poszukiwania następcy karabinu Dreysego. W wyniku prób kilku konstrukcji za najlepszy uznano karabin braci Paula i Wilhelma Mauserów. Został on wprowadzony do uzbrojenia armii pruskiej jako Infanterie-Gewehr Mod. 71 (I.G. Mod. 71). Jednocześnie do uzbrojenia przyjęto karabinek Mod. 71.
Nowy karabin strzelał nabojem 11 × 60 mm o całkowitej długości 78 mm i masie 42,8 g. Był to nabój scalony. Składał się z ołowianego pocisku o masie 25 g i mosiężnej łuski z kryzą wystającą, elaborowanej 5 g prochu czarnego.